De filosoof en de profeten (2)

15 maart 2021

De filosoof stond op en vertrok. De beste stuurlui bleven natuurlijk nog immer aan wal, net als ongemak, de verhalen, liedjes en anekdotes. Niemand claimde of kreeg gelijk, zoveel was duidelijk. Intelligente luiheid werd mondjesmaat getolereerd. Ik bedoel hier geen intelligente lockdown, ik bedoel dat ieder gewoon bleef denken en voelen. Ik bedoel dat Belgen en Nederlanders als weleer waren herenigd, net zoals helden en non-helden. Voor New-Yorkers en andere Amerikanen gold weleer helaas nog niet. Die hoofden waren nog te hard en te weinig hart. Hashtag hard//hoofd.

Een meisje nam het woord: 'ik vroeg een keer of ik heel even klagen mocht. Het antwoord was: nee! Ga. Je. Zegeningen. Tellen. Maar ik was de tel allang kwijt. Ik wenste soms een oceaan om in te schuilen, die zegen werd me niet gegund. Gelukkig waren de beren op de weg wel verjaagd. Hashtag berenjacht'. Een man kreeg het woord en verhaalde dat hij het leger aan zorgverleners had gesmeekt geen bed op de Ic's te willen bezetten ten koste van zijn jongere medelanders. Het was niet nodig, bleek achteraf, hij kon naar Duitsland. Achteraf bleek zoveel meer. 'Pas dan kan het leven begrepen worden, terwijl het voorwaarts moet worden geleefd' verwoordde Kierkegaard, een filosoof van weleer. Zo waar en zo open als een deur. Zouden de doden dan toch kunnen spreken?

Het brengt me bij de laatste liedjes, anekdote en hashtag, al zou ik met alle liedjes in mijn hoofd wel het songfestival willen vullen. What's another year, nietwaar? Vergeef mij deze melancholie.

De laatste anekdote is een Ode to my family: 'Mijn zus en nichtje verhuisden niet zo lang geleden naar Vlaanderen. Zij woonden, net als het overgrote deel van mijn familie, eerst in het Zeeuwse deel daarvan. Zo ook mijn vader, die over drie dagen 79 wordt, althans profetisch gezien. De grens is open, dus zus en nicht mogen weer naar zijn verjaardag toe. En ook wij, vanuit Rotterdam kunnen als weleer de Schelde bij Antwerpen onderdoor en op die manier Zeeuws-Vlaanderen bereiken.' En inderdaad, zo nu dan moet ik nederig mijn zegeningen tellen. Ik heb nooit onder gammele omstandigheden welke Schelde dan ook moeten bevaren. Hashtag salut!